Dışarıdan ayakta gibi görünen ama içten içe çöken bir ev düşün…
Kur’an’dan uzak kalan kalp de böyledir; sessizce yorulur, ışığını kaybeder.
Oysa bir ayet bazen taze bir hava gibi girer içeri.
Karanlık bir köşeyi aydınlatır, çatlakları onarır, kalbi yeniden diriltir.
Resûlullah (sav) buyurur:
“Kalbinde Kur’an’dan hiçbir şey bulunmayan kişi, harabe bir eve benzer.” (Tirmizî)
